Aşk Değil Ki Bu Benim Senden Hiç Gidemeyişim

Aşk Değil Ki Bu Benim Senden Hiç Gidemeyişim

I
Mısralarca uzaklaştığım bensiz çorak gönlünde
Bir kelebek kanat çırpıyormudur ki acep şimdi.
Martı dinginliğindeki boğazın nemli yaz akşamlarında.
Su verdin mi saksıdaki manolyalara benden sonra.
Sevdin mi sokak satıcılarının kirli saçlarını ayaz sabahlarda.
Bu kadar mı değiştin sen benden sonra zemheri bakışlım.
Kafesteki kuş bile anladı bak yemini yemiyor daha..
Yüzümdeki çizgilerin bir yenisi de sen oldun yürek acınla.
Karaya oturan bir gemim de sensin artık aşk limanımda..

II
Ellerimle yazdığım satırlarda dipsiz kavanoz beynimi,
Makineli tüfeklerle rastgele tarayıp her Allahın gününde,
Beyaz kağıdıma kan bulaştıran da sensin, ikinci tekil şahsım.
Katilimsin benim yar, sabahı olmayan ıssız gecelerimde.
Her gün idamımla neşeleniyorsun dansedip yakamozlarınla,
Hüznün, yağlı urganlı iskemlesiz darağacına asılırken ben.
Hadi kutla zaferini bir orduyu yenmiş komutan edasıyla.
Boğ içindeki son gayri meşru babasız çocuğunu da,
Seslen kainatın yegane maliki sahibi efendisine,
Sevgisizliğimle mahvettim yaktım perişan ettim bak,
Evet işte senin yarattığın bir kulunu daha fethettim! de.

III
Dök eteklerindeki benim cennetimin değerli taşlarını.
Uzan bensizlikteki derinliklerden gayya cehennemlere.
Sevgisiz şarkılar söyle, öksüz kalmışlığınla kimsesizliğime.
Sakın korkma ışıksız kalırım diye, aydınlıktır sensizliğim.
Fitilleri hazırdır, bir değdir hemen tutuşan cinsidir kandilim.
Dudaklarım çatlaktır susuzluğundan, hiç tadamadı ki seni dilim.
Kahırım altın kaplamadır, fildişidir benim çıldırtan çaresizliğim.
Bilmem ki nasıl yazgıdır, hep umutsuz öznesizdir kaderim.
Yok asla aşk değil... sana karşı benim bu hissettiklerim.
Aşk değil ki bu, benim senden hiç gidemeyişim.